Elif Naz Öğün Yorumları ve İncelemeleri
Elif Naz Öğün yorumları ve incelemelerini, Elif Naz Öğün kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Elif Naz Öğün puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Kitabın iki ana karakterinden biri olan Darius,çocukluğundan beri fotoğrafçı olmak istiyor.Onuncu yaş gününde babasının ona aldığı fotoğraf makinesiyle zamanını geçirerek büyüyen Darius ehliyet alma yaşına geldiğinde gittiği muayenede görme yetisini yavaş yavaş kaybettiğini ve çok zamanı kalmadığını öğreniyor.Bunun üzerine kalan zamanını fotoğraf çekmek ve değerlendirmek için Dublinden yola çıkarak Amsterdama gitmeye karar veriyor.
Bir diğer ana karakterimiz olan Işık mutsuz bir evliliğin içinde sıkışıp kalmış, hem psikolojik hem de fiziksel şiddet gören bir kadın.Minimalist çizimler yaparak küçük tuvallere büyük resimler sığdıran bir kadın.Bir gün artık canına tak ediyor ve evden kaçarak iki kadının işlettiği bir pastaneye sığınıyor.Işık,bir süre onlarla yaşadıktan sonra yeni bir hayat kurmak ve yeni insanlarla tanışmak için Amsterdama gitmeye karar veriyor ve ikili burada karşılaşarak arkadaş oluyorlar.Bu arkadaşlık zamanla aşka dönüşüyor.Bir süre sonra ayrılmak zorunda kalan ikili uzun zaman sonra İstanbulda bir sanat galerisinde resimler ve fotoğraflar üzerine kaderin bir cilvesi olarak denk geliyorlar ve ne kadar artık Dariusun görme yetisi gitmiş olsa da birbirine kavuşuyorlar. 
Zeynep Kasapoğlu #k:100149Elif 
Elif Naz Öğün
Zeynep Kasapoğlu #k:100149Elif Elif Naz Öğün
Satırlarda binlerce altı çizilesi cümle barındırıyor.
Öncelikle eğer işinden gücünden biraz olsun sıyrılmak ve kafa dağıtmak istiyorsan,basit kitapları seven aynı zamanda da satırlar arasındaki birkaç söze,konuşmaya takılıp bunu kendi hayatına uyarlayarak düşünmeyi seviyorsan bu kitabı okuyabilirsin.Kitap,Işık adındaki mutsuz bir evliliği olan 30 yaşındaki bir kadın ile kör olmaya yaklaşmış fotoğrafçılık tutkunu 20'li yaşlarda ki Darius'un özgür,bulundukları ortamdan kaçabilecekleri yeni bir hayat yolculuğuna çıkarlarken tanışmalarını ve beraber dünyayı dolaşmalarını konu alıyor.Kitap bana göre durağandı fakat bu durağanlık akıcılığı kaybettirmemiş.Olaylar zaten sıra sıra ve hızlı hızlı yaşanıyor.Yazar,bir olayda sayfalarca takılı kalmamış.Hem umudun hem de umutsuzluğun aynı anda işlendiği bir kitap kanımca ve bu insanın bir yandan içini ısıtırken bir yandan da ister istemez insanı hüzünlendiriyor.Bu karmaşanın en fazla yaşandığı kısım ise son bölümdü.Yazar her şeyi kitap içinde büyütüp sonunda da patlatmıştı sanki.