Onun gözlerine korkuyla bakmamın yanı sıra biraz olsun merhamet arıyordum. Nefesim, takatim, gücüm derken hiçbir şeye yetişemiyordum. Acı çekmedim mi, çektim; hem de çok çektim fakat bu kadar yalnız değildim. Öyle şeyler söyledi ki bana, ona cevap verecek hâlim olmadığını bile bile bağırdı, yok etmek için elinden geleni yaptı. Gittiğim uçurum kenarında bugün bebeğimi kaybettiğimi öğrenmemle bedenim değildi belki atayan ama ruhum intihar etmişti.