“Başkalarına acı verdiğimizde aynı zamanda kendimize acı veririz, çünkü zaman ve mekanın ötesinde, Tanrı’nın kalbi içerisinde hepimiz biriz. Bunu çok değişik şekillerde anlayabilmek için yaşamdan yaşama düşe kalka gidiyoruz ve algıladığımız realite ve İlahi öz arasında çok büyük mesafeler yaratarak, çoğu kez bu basit hakikati idrak edebilmek için binlerce enkarnasyonu katediyoruz. İlahi özgürlük peşinde koşarken kendimize hapishaneler yaratmamız gerçekten inanışmaz bir şey.”
“Bir elmasın bütün yanlarını yansıtmadan önce birçok kez kesilmesi gerekir. Aynı şekilde, gerçek parlaklığımızı yansıtıncaya dek sürekli enkarne olmaktayız.”