Kamusal varoluşun amacı etik olarak "iyi bir yaşam" sürmektir. Bu öğreti Greklere, özellikle Aristoteles'e kadar geri gider ancak modern yaşamda şahsi çıkar, bireysel haklar ve kişisel mutluluklar tarafından -faydası kuşkulu sonuçlarla- kenara itilmeye alışılmıştır. Özgürlük ve maddî refah konusundaki inkâr edilemez ilerlemelere rağmen, modern zamanlar ayrıca kötü yönetimin tüm hastalıklarıyla doludur: Savaş, soykırım ve etnik temizlik, her daim ufukta bekleyen nükleer felaketin ürkütücü görüntüsü.