spinoza koyu hurafenin insanları aşağı görmesine öfkeliydi. kendi devrinin ahlaki temellerinden biri olan tevazuyu insan doğasına hakaret olarak düşünüyordu. "tevazu" diyordu "insanın kendi acizliğine ya da zayıflığına yoğunlaşmasından kaynaklanan kederdir." "tevazu bir erdem değildir, yani akıldan doğmaz."