Babam parti toplantısından geç gelmişti. Yorgun gözlerle saate bakıyordu. Anneme, “Henüz aç değilim.” dedi.
Annem, hayretle başını sallayarak ocağa koymuş olduğu tencereyi kenara aldı. Babam hole, dış kapınm önüne bir sandalye koydu. Üstüne oturduktan sonra holün ışığında gazetesini okumaya başladı.
Annem, mutfak kapısından onu izliyordu; iç geçirerek yeni den işine koyuldu.
Babam, gazeteyi pek bir dikkatle incelemiyordu. Binadan gelen en ufak bir seste, hemen kapıyı aralıyor ve bina avlusuna kulak kabartıyordu.
Oyun oynamaktan vazgeçmiş, salondan babamm tuhaf dav ranışlarını izliyordum. Faka^ hiçbir anlam veremiyordum.
Babam Bay Schneider’in basamaklardan gelen ayak seslerini duyunca, kapıyı açtı. Gazetesini yere bırakarak Bay Schnei der’i karşılamak için merdiven başında bekledi.
Bay Schneider, basamakları ağır adımlarla çıktı. Friedrich, kucağmda babasının çantasıyla ona eşlik ediyordu.
Merdivenin başmda yollarını kesmiş olan babamı gördüklerinde bir an çok şaşırdılar.
“Bay Schneider” diye söze başladı babam. “Sizi birkaç daki kalığına eve davet edebilir miyim?” diye devam etti.
Bay Schneider, “Friedrich de gelebilir mi?” dedi.
Sayfa 75 - Tüm zamanlar yayınları 1961