Hakkında
Ünvan:
Profesör ve Yazar
Okurlar
12 okur okudu.
10 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Eski Üniversitenin DurumuEğitim
Malche özellikle aşağıdaki eleştirel gözlemleri ortaya koymaktadır:
1. Her şeyden önce Türkçe bilimsel yayınlar eksiktir.
2. Profesörlere düşük ücret ödenmesi, onları yan görevler almaya zorunlu bırakmaktadır.
3. Üniversitenin otonomisi, Darülfünun'u toplumdan ve hükümetten yalıtma eğilimindedir. Bakanlıkla sıkı bir işbirliği gerekmektedir.
4. Ders metodu, hiçbir şey vaat etmeyecek şekilde eskimiştir. Malche bu hususu, eleştirinin en ağır maddesi olarak kabul ediyor du. Dersin, ansiklopedik kitap bilgisi şeklinde verilmesi (bunun ezberlenmesinin beklenmesi) sakıncalıdır ve gerçek bilimsel çalışmaya yönelmeyi engeller.
5. Türk öğrencilerin yabancı dil bilgisi yetersizdir. Galatasaray Lisesi'nden, Alman ve İngiliz okullarından mezun olanlar azınlıkta bulunmaktadır. Malche bunlara "üniversitenin seçkinleri" demektedir.
6. Geleceğin Türk profesörlerinin İstanbul Üniversitesi'nde yetişmesi henüz mümkün değildir. Bu yöndeki eğitim mutlaka yurtdışında yapılmalıdır.
7. İstanbul'un Asya yakasında Haydarpaşa'daki Tıp Fakültesi'nin konumu elverişsizdir, çünkü eski Istanbul'daki (Üniversite klinikleri olmaya müsait durumdaki) hastanelerin durumu nedeniyle, gerçek tıp yaşamı diğer yakada sürmektedir.
8. Çeşitli dersler hiçbir fayda sağlamayacak şekilde paralel olarak yürütülmektedir, örneğin, Hukuk Fakültesi'ndeki, Mülkiye ve Yüksek Ticaret Okulu'ndaki dersler gibi.
Medreselerin 13. ve 14. yy.'da Selçukluların idaresi altında bulunan bölgelerde başlayan bu gelişimi 1453'den sonra Istanbul'da doruk noktasına erişti. Burada bazı sultanlar tarafından özellikle teşvik görerek İslam biliminin önemli merkezleri oluşmuştur. Büyük Osmanlı İmparatorluğu'nda çözülmesi gereken pratik problemler, dinbilimi dışındaki bilimlerin de gelişmesine neden olmuştur (Idari bilimler. coğrafya, tabii bilimler, matematik, tp, vs.). Medreselerin en parlak devri Sultan Süleyman'ın reformlarından sonra sona ermiş ve uzun bir çöküş devri başlamıştır. Geleneklere bağlılık, dar görüşlü bir gurur ve Avrupa ile düşünsel ilişkiye girmekteki isteksizlik, skolastik kitap ilmine bağlanma ve yeniçerilerle olan politik bağımlılık, olumlu yönde gelişmeyi önlemiştir. Bütün bunlara karşın medrese, 18. yy. sonlarına kadar Osmanlı İmparatorluğu'nun tek yüksekokul şekli olarak kalmıştır.
Reklam