İbrahim Algan

İbrahim Algan

Yazar
8.0/10
1 Kişi
·
2
Okunma
·
1
Beğeni
·
18
Gösterim
Gönül gözünle bak!

Ve yıktıkları, katlettikleri yüreklerin çığlığıyla doludur o dipsiz kuyu..
Tekliğime aldanmayın ve avlamaya çalışmayın!
Milyarlarca düş taşır gövdem, bilemez ve algılayamazsınız.
Köprülerden ışıklar geçer, ay geçer, güneş geçer,
Köprülerden zaman geçer,.
Bir köşesinde beklerim, bir sen geçeceksin diye...
98 syf.
·1 günde·Beğendi·8/10
"EYVAH SANA 'İNSAN'!

ARTIK İNSAN İNSANLIĞA TARAF DEĞİLDİR.."



İnsan..
Irkçılık, mezhepçilik, ideolojik ayrımlar arasında boğulurken, insanlık bertaraf oluyor.

Hepimiz için bir ben var, bir de başkası. Anlamak istemediğimiz, uzak gördüğümüz, ayrı tuttuğumuz, ama hakkında kolayca hüküm verdiğimiz başkası.

Yazan birileri var mutlaka. Oynayan birileri de var. Masum duyguları sömürüp karanlığa itilen, damlaların erittiği koca koca taşlar onlar.

Obur hazlarla kuşanmışız. Doymuyoruz, doymak kelimesinin bir anlamı yok bizim için. Emeğin sıcak huzuru, emeği çalınanları üşütüyor şimdi.

Bu kitapta, sonsuzluğun içinde, avucumuzdan kayıp giden zamanı, tutkuları söndüren ya da onlara yön veren zamanı, ne yaparsa yapsın, tertemiz düşleri kirletemeyecek olan zamanı okuyoruz.

Kötülüğün aynası aldatıcıdır. Sen bakarsın ama hiç kendini görmezsin o aynada. Gördüğün başkalarıdır ya da hep görmek istediklerindir belki de. Ama asla sen değilsin.

Kimse suçlamaz kendini, bazı şeyleri kabullense bile herkesin bir 'ama' sı vardır.

Kötülüğün payı çıkardır aslında. İnsandan güzel olan, iyi olan pek çok şeyi alır götürür o farkına varmadan.

Ve ölüm..
Acısını yalnızca ölümün aldığı ölüm. Kaybetmek ve kaybederken dilsiz bir suretin altında feryat figan biriktirmek.

Ölen dost mu, aşk mı, inançlar mı, insanlık mı, umut mu, hayal mi, korku mu, öfke mi, intikam mı?

Bir ölen farkına varmıyor öldüğünün, bir de doğan anlamıyor doğduğunu..

Ve aşk..
Bahar gibi, ateş gibi..
Yüreğin labirentinde, insanların damarlarında gezinen yakıcı bir sıvı.

Duygular, insanların yüzlerinden anlaşılmıyor artık. Çünkü yüzler, onları taşımaktan vazgeçmiş.
Aşkın insana kattığı en büyük şey, sonsuzluk duygusudur.
Beklenen, o en uzak andadır belki de..

...............

İbrahim Algan. Kendisi bir tıp doktoru ve bu okuduğum ilk kitabı. Şiirlerin arasına serpiştirilmiş denemelerden mi, denemelerin arasına sıkıştırılmış şiirlerden mi oluşuyor, bilemedim.

Gayet akıcı bir dile sahip ve fazlasıyla orijinal. İnsanı düşündürmeyi başarıyor ve çok bildiğiniz bir duygu ya da ifadenin bambaşka bir tasviriyle karşınıza çıkıyor.

Beni rahatsız eden tek nokta, kitabın adından da anlaşılabileceği gibi bazı kelimelerin zoraki kullanımı, dilde öze dönmek çabasının yersiz bir serüveni.

Yine de çok beğendiğimi söylemeliyim.

Keyifli okumalar.. :)

Yazarın biyografisi

Yazar istatistikleri

  • 1 okur beğendi.
  • 2 okur okudu.
  • 2 okur okuyacak.