Toz duman

Toz duman
@Tozlusayfadakiayrac
Biz melankolik bir azınlığız!
işte ruh halim bu.
Giriş cümlesini bulursa insan, konuşacak meseleler buluyor. Giriş cümlesini bulabilirse yazacak şeyler de. Giriş cümlesini bulursa insan, yürüyecek yolunu seçebiliyor. Eğri olsun, tozlu olsun, gölgeli olsun, nasıl olursa olsun yürüyor insan, eğer giriş cümlesini bulabilirse. Başını eğip gidebiliyor söz gelimi, kuru bir dal kırıklığıyla izler bırakabiliyor.
Reklam
Açgözlülük insanların ruhunu zehirledi, dünyayı nefret duvarları arasında hapsetti, bizi katliamlara ve acılara mahkum etti. Hızımızı artırdık ama kendimizden kaçamadık. Bize daha fazlasını getiren makineler bizi tatminsizliğe sürükledi. Bilgilerimiz bizi küstahlaştırdı, zekamızda bizi katı ve kaba yaptı. Çok fazla düşünüyoruz ama çok az şey hissediyoruz. Makinelerden çok insanlığa ihtiyacımız var. Zekâdan çok nezakete ve iyiliğe..
Birbirimizin mutluluğunu görerek yaşamak istiyoruz, kederini değil. Birbirimizden nefret edip dışlamak istemiyoruz. Bu güzel dünyada herkese yetecek kadar yer var.
Hep aynı kalacaklarını düşünenlerin kibrine ithafen;
Şu sonu bilinmez hayatta hangi sözümüzün en son olacağını bilemiyoruz. Gelin, hep, son sözcüğümüz olduğunu düşünerek konuşalım sevdiklerimizle, son temasımız imişçesine sarılalım. Ayrılırken, uykuya giderken, geçirirken... içinde olduğumuz en son an en “son”u barındırıyor olabilir içinde.