Jean Grondin hermenötik ve çağdaş felsefe üzerine yaptığı çalışmalarıyla tüm dünyada tanınan bir felsefeci. Kanada Montreal Üniversitesi’nde felsefe profesörü olarak hocalığını sürdürmektedir. Doktora eğitimini 1982 yılında Tübingen’de tamamlayan Grondin, Hans-Georg Gadamer’in öğrencisi ve takipçisi olmuştur. Çoğunluğu hermenötikle ilgili olmak üzere ondan fazla kitap, yüzden fazla makale kaleme almıştır. Kitapları birçok dile çevrilmiştir. Sabah Ülkesi’nin 52. sayısında “Dilin Dolayımı ve Gerçekliğe Açıklığı” adlı makalesi yayınlanmıştır.
Kötülük vardır ama dünyanın güzelliğinin var olduğu da doğrudur, peyda olur (ekphanestaton) bu güzellik ve ona daima hayran olunur, bu hayranlığın felsefe yapan düşüncenin kaynağında yer aldığı teslim edilmiştir daima. Hayata olan güveni yeniden doğurur bu hayranlık ve onun yaşanmaya değer olmasını sağlar.
Felsefenin umutlarından doğan ve onun güzellik idealini şu veya bu tarzda teşvik eden en hayati müesseselerimize zemin hizmeti görür. İlkin bilimi, dünyaya dair akletmeye dayalı bir bilgi umudunu ve bu bilginin vaat edip fiilen mümkün kıldığı mutluluğu tesis eder. Bilimin varlık nede ni, dünyanın bu anlamını, bu güzelliğini ve bu zekavetini bahtsızlıklarımızı alt etmede bize daha iyi yardımcı olabilsinler diye keşfetmektir. Dünyada hiçbir anlam, hiçbir neden yoksa eğer, niye onu bilmeye çalışalım ki?