Televizyonun bizi uysal, şekil verilebilir, her şeye inanır kıldığı söylenmiştir. Televizyon kitlelerin yeni uyuşturucusu olan yavan bir eğlence ve sahte bilgiden oluşan sulu bir perhizi damardan verir. İster kurmaca ister gerçek olsun televizyonun program akışı zımnen ahlak yoksunluğunu ve siyaseten itaati yerleştirip normalleştirmeye yönelmiştir.