Sabah sessiz,
Ve terkedilmiş.
Bu sanki,
Bir yıkımın en tekinsiz yankısı.
Işıklar,
Hep hayal gibi gözlerime bakıyor.
Ve sanki her bir şey gözlerimin sanırısı.
Sabah sinmiş,
Ve setredilmiş.
Bu kaybolmuş hislerin en karışık şarkısı...
Adımlar,
Unuttuğun her şeyi en derinden çıkarır.
Yaşanır...
Bu zihninin en gerekli sancısı.
Sînelere gizlenmiş bilinmez ormanlar var.
Zihinlere işlenmiş mühürlü mekanlar var.
Perdelerin altından mehtabı yansıtıyor;
Kimisinde bir meydan, kiminde âsuman var.