Geri Bildirim
Karacaoğlan

Karacaoğlan

8.5/10
4 Kişi
·
15
Okunma
·
27
Beğeni
·
1.790
Gösterim
Adı:
Karacaoğlan
Unvan:
Türk Ozan, Şair.
Doğum:
1606
Ölüm:
1679
Karacaoğlan (1606-1679). 17'nci yüzyılda yaşamıştır.Yaşadığı yer ile ilgili değişik rivayetler olmasına karşın, Osmaniye ili Düziçi ilçesi Farsak köyünde doğduğu rivayeti ağırlık kazanmaktadır.

Karacaoğlan'ın şiirleri aşk ve doğa üzerinde kuruludur. Ayrılık, gurbet, sıla özlemi ve ölüm en çok değindiği konulardır. Duygularını, yaşadıklarını, düşüncelerini içten, gerçekçi ve özgün bir şiir yapısı içinde anlatır. Karacaoğlan, Türk aşık edebiyatına yepyeni bir söyleyiş biçimi getirdi. Doğa benzetmelerini sık sık kullanır. Çok yalın ve temiz bir Türkçe kullanır. Kendisinden sonra gelen birçok ozanı derinden etkiledi. Bu olumlu etkiler günümüz Türk şiirine kadar uzanır. Şiirlerini ilk kez Nüzhet Ergun derleyip yayınladı. Birçok şiiri bestelendi.
'' Mezarımı yol üstüne kazsınlar,
Yâr geçer de belki bana can gelir.. ''
Elif
İncecikten bir kar yağar
Tozar Elif Elif diye
Deli gönül abdal olmuş
Gezer Elif Elif diye

Elif'in uğru nakışlı
Yavru balaban bakışlı
Yayla çiçeği kokuşlu
Kokar Elif Elif diye

Elif kaşlarını çatar
Gamzesi bağrıma batar
Ak elleri kalem tutar
Yazar Elif Elif diye

Evlerinin önü çardak
Elif'in elinde bardak
Sanki yeşil başlı ördek
Yüzer Elif Elif diye

Karac(a)oğlan eğmelerin
Gönül sevmez değmelerin
İliklenmiş düğmelerin
Çözer Elif Elif diye

Karacaoğlan
Vara vara vardım ol kara taşa
Hasret ettin beni kavim kardaşa
Sebep ne gözden akan kanlı yaşa
Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm

Karac'oğlan der ki kondum göçülmez
Acıdır ecel şerbeti içilmez
Üç derdim var birbirinden seçilmez
Bir ayrılık bir yoksulluk bir ölüm
BEN GÜZELE GÜZEL DEMEM

Ben güzele güzel demem,
Güzel benim olmayınca.
Muhanetin karın çekmem,
Gel deyip de gelmeyince.

Gelirim amma, döverler,
Bizi bu ilden kovarlar.
Güzel olanı severler,
Ben ölürüm görmeyince.

Var ol yürü, var ol yürü,
Kara bağrın yere sürü.
Dövün dövün ağla bari,
Benim gönlüm olmayınca.

Senin çağın geçer olur,
Bu dünyalar kime kalır?
Tomurcuk gül gazel olur,
Vaktinde derilmeyince.

Karac'oğlan, sözün haktır,
Düşmanın dostundan çoktur.
Bize hiç ayrılık yoktur,
Ya sen, ya ben ölmeyince.
Karac'oğlan der ki: Ey mâh-ı mestim,
Kaşın, gözün eğme, cana mı kastın?
Severler güzeli, incinme dostum,
Harcın ise güzel olmaya idin.
İçimi ısıttı desem yeridir. Çok güzel süslenmiş bir kitap. Bence herkes okumalı ve okutmalı. Değerlerimize sahip çıkmamız açısından önemli diye düşünüyorum. Birkaç sözden ciddi anlamda etkilenmiştim.

Yazarın biyografisi

Adı:
Karacaoğlan
Unvan:
Türk Ozan, Şair.
Doğum:
1606
Ölüm:
1679
Karacaoğlan (1606-1679). 17'nci yüzyılda yaşamıştır.Yaşadığı yer ile ilgili değişik rivayetler olmasına karşın, Osmaniye ili Düziçi ilçesi Farsak köyünde doğduğu rivayeti ağırlık kazanmaktadır.

Karacaoğlan'ın şiirleri aşk ve doğa üzerinde kuruludur. Ayrılık, gurbet, sıla özlemi ve ölüm en çok değindiği konulardır. Duygularını, yaşadıklarını, düşüncelerini içten, gerçekçi ve özgün bir şiir yapısı içinde anlatır. Karacaoğlan, Türk aşık edebiyatına yepyeni bir söyleyiş biçimi getirdi. Doğa benzetmelerini sık sık kullanır. Çok yalın ve temiz bir Türkçe kullanır. Kendisinden sonra gelen birçok ozanı derinden etkiledi. Bu olumlu etkiler günümüz Türk şiirine kadar uzanır. Şiirlerini ilk kez Nüzhet Ergun derleyip yayınladı. Birçok şiiri bestelendi.

Yazar istatistikleri

  • 27 okur beğendi.
  • 15 okur okudu.
  • 1 okur okuyor.
  • 11 okur okuyacak.