Keith Desserich

Keith Desserich

Yazar
9.1/10
8 Kişi
·
18
Okunma
·
0
Beğeni
·
11
Gösterim
Bütün bunların anlamı ne? Bilmiyorum ve her anın bir ders vermesi gerektiğini de düşünmüyorum. Sadece bu hatıraların kalıcı olacağını biliyorum. Her saniyenin tadını çıkarırsan Eyfel Kulesi’ne gitmek de bakkala gitmek de değerli hatıralar olabilir.
Keith Desserich
Sayfa 27 - Epsilon Yayınları
Tıbbın laneti bu işte. Hastalığı teşhis edebilir ama Tanrı zaman çerçevesini gizli tutar. Sanırım hayata devam etmenin ve her eylemdeki önemi görmenin en iyi yolu bu.
Bunu şimdi, uyuyamayacak kadar yorgun, yemek yiyemeyecek kadar açken daha iyi fark ediyorum. Ama kurabiye ya da yastığımı aramak yerine Elena'nın hastalığının tam olarak gerilediği ve dinlenebildiğim anı arzuluyorum. İşte o zaman hayatın her saniyesini tecrübe etmeyi bırakıp onu yaşamaya başlayabilirim.
Hastalığın karmaşıklığı karşısında küçülmek başka bir şey ama nasıl büyüdüğünü ya da kendini nasıl tedavi edildiği konusunda hiçbir şey bilmediğimizi fark edince kendini tamamen güçsüz hissetmek bambaşka bir şey. En iyi uzmanları çağırabilir, en iyi hastanelere gidebilirsiniz, hatta sınırsız kaynaklarınız olabilir ama yine de şifasız bir hâlde kaybolabilirsiniz.
Ayrıca göz açıp kapamaların arasında yaşamaya başladığımızı fark ettim. Görmenin acı verdiği anlar gözlerimi kapamama neden oluyor, sonra bir anı kaçırmaktan korkarak hızla gözlerimi tekrar açıyorum.
Ne olursa olsun,babalar sizi kurtarmak ve korumak için yanınızda olurdu.Buna inanıyordum.Basit bir işti sonuçta.Birçok zorbayı,karanlığı ve kabusu yenmiştim.Kızlarımı korumak söz konusu olduğunda ellerimin şimşekten daha hızlı ve derimin zırhtan daha sert olduğuna inanıyordum.Tehdit ne olursa olsun,kızlarıma babalarının onları korumak için hep yanlarında olacağını söylüyordum.Tabii yarınların başımıza neler getireceğinden hiç haberim yoktu.
248 syf.
·1 günde·Puan vermedi
Bir anne babanın beyin kanseri teşhisi konulan çocuklarını kaybedene kadar yaşadığı sayılı günlerde yaşanan sonusuz mutluluk temalı bir kitap.hikayenin gerçek olması ve çocuğun resimlerinden hastalığın ilerleyişini takip edebiliyor olmak insanı etkiliyor.Kitap sade edebi yönü pek yok.Ama ben bu hikayeye ortak olmak ve anne babaların böyle durumlar karşında iç dünyalarını öğrenmek için okudum.Sade,anlaşılır,günlük tarzı.edebi yönden yada akademik yönden bir şey katmasada sağduyumuzu perçinlediği muhakkak.

Yazarın biyografisi

Yazar istatistikleri

  • 18 okur okudu.
  • 1 okur okuyor.
  • 7 okur okuyacak.