Hakkında
Ünvan:
Yazar
Okurlar
7 okur okudu.
1 okur okuyor.
7 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Haleb'de, Ebu Ali el-Hasen b. İsmail el-Kaylavi, bana
şunları haber verdi :
"Mütalaa ettiğim bazı kitaplarda şunları okudum : 'Şerif Ebu
Ya'la b. el-Hebbariyye, vezir Nizamülmülk'ten daima ödül alırdı. Bir defasında iki kıt'a şiir yazmış, birisiyle veziri övüp ödül almış,
ötekisiyle de onu yermişti. O, şiirlerin yazılı olduğu her iki kağıdı sarığının
içine koyup Nizamülmülk'ün huzuruna çıktı ve ondan, karşılığında
ödül almayı umduğu övgü parçasını vermek isterken, içinde
yergi yazılı kağıdı (yanlışlıkla) ona takdim etti. Nizamülmülk bir
de haktı ki, kağıtta şu şiir yazılıydı:
İbn İshak'ın makam sahibi olması, kader'in ona yardımda bulunması
ve o makamın kendi üzerinde kalıp Ebu'l-Ganaim'e keder vermesi,
garip bir şey değildir. Çünkü zaman, öküzlerden başka bir şeyle dönmeyen bir su dolabına benzer.
Şairin Ebu'l-Ganaim'den maksadı, sultan Melikşah'ın adamlarından
olan ve Nizamülmülk ile aralarında düşmanlık bulunan
Tacülmülk idi. Ebu Ali el-Hasen sözüne devamla:
"Nizamülmülk, bu beyitleri okuyunca bunların karşı tarafına
'Bu kavvad herife alacağının iki katı verilsin' diye yazdı ve şiirin yazılı
olduğu kağıdı ona verdi. Bunun üzerine İbnü'l-Hebbariyye, kağıdı
alıp bakınca özür dilemeye haşladı. Nizamülmülk, ona:
'Hiç bir şey söyleme, kağıdı al, Divan'a git' dedi. İbnü'l-Hebbariyye
hemen Divan'a gidip tahsisatını aldı. Ebu Ali el-Hasen sözüne
devamla:
Gerçekten İbnü'l-Hebbariyye, bu olaydan sonra Nizamülmülk'ü şu şiirle yerdi:
Fazilet ve kerem sahiplerinden başkası, izzeti nefsini asla korumaz.
Ben, fakirliğime önem vermiyorum; halbuki köpekler, Ebu Ali ailesinin
üzerindedirler.
Bunun üzerine Nizamülmülk, onun öldürülmesini emretmişse
de sonradan afv etmiştir.
Türkleri gören Arapların kaçmasıTarih
Sabık, Haleb emiri olunca, Kilaboğulları kabilesi toplanıp
kardeşi Vessab ile birleşerek Haleb'i Sabık'tan alması hususunda
onu teşvik ettiler ve kendisine yardıma hazır olduklarını bildirdiler.
Sabık bunu haber alınca bin Türk atlısının emiri olan Ahmed Şah'ı
yardıma çağırdı ve durumu onunla müzakere etti. Bunun üzerine
Ahmed Şah, beş yüz atlısıyla Anadolu'ya giden yol üzerinde konaklamış
olan Demleçoğlu Mehmed adıyla tanınan bir Türk'e (emire)
haber yollayıp kendisine (yardımına karşılık) çok miktarda para vereceğini
bildirdi. Bu haberi alan Demleçoğlu Mehmed, Zülkade 468
(Haziran 1076) başlarında, Çarşamba günü Ahmed Şah'ın yanına
geldi. Yapılan karşılıklı anlaşmalardan sonra hep birlikte Zülhicce 468
(Temmuz 1076) başlarında, Perşembe sabahı erken saatlerde, Vessab
ile birleşen Kilaboğulları kabilesine karşı harekete geçtiler. Kilaboğulları
kabilesi, öyle büyük bir kalabalık halinde idiler ki, onlar hiç
böylesine toplanmamışlardı. Onların atlı ve yaya olmak üzere 70 bine
yakın oldukları söylenir. Kilaboğulları kabilesi, Türkleri gördükleri
zaman hiç savaşmaksızın, kadın ve çocuklarını, silahlarını velhasıl
sahip oldukları her şeyi bırakıp kaçtılar. Bunun üzerine Ahmed Şah
ile Demleçoğlu Mehmed ve askerleri, Kilaboğullarının her
şeylerini yağma ettiler. Söylendiğine göre onlar, yüz bin deve, 400
bin koyun, çok sayıda hür kadın, bundan daha çok sayıda köle kadın
(cariye), velhasıl çadırlarında neleri varsa hepsini yağma ettiler.
Sayıları 10 binden fazla olan savaşçı kölelerden hiç birisini öldürmeyip
hepsini afvettiler. O gün Oğuzların Araplardan aldıkları ganimetler
sayılmayacak derecede çok idi.
Reklam
Reklam