Hayattaki zorluklara öyle kapılmışım ki asıl kendimi unutmuşum.Biraz ben demeye başlasam tasavvuftaki karşılığı geri adım artırıyordu bize öğretilenler.Oysa beni bilmek lazımdı.Başkalarına göre şekillenen bir ben yoktu, aslında hiç de olamazdı.
Bir yerde görmüştüm çift camlı bir pencerede sıkışmış bir böcek hatırlıyorum, ne zaman nasıl girmişti buraya, hiç bir fikri yok gibi geziniyordu çıkmak için.
Kendimi görmüştüm belki onda.İçimden çıkması için Allah'a dua ettim.