“Kampı çevreleyen dikenli tel örgüler arasından baktığımda bazen Hitler Gençliği üniformalarını giymiş, Führer Adolf Hitler'i metheden şarkılar söyleyerek ileri geri kurumla yürüyen Alman subaylarının çocuklarını görürdüm. Onlar böylesine neşeli böylesine hayat doluyken ben sadece birkaç metre ötelerinde tükenmiş ve kederli bir halde bir gün daha hayatta kalabilmek için çabalıyordum. Benim cehennem hayatımı onların hür yaşamından ayıran yalnızca bir tel örgü olsa da adeta farklı gezegenlerde gibiydik. Böylesine bir adaletsizliği aklım mantığım almıyordu bir türlü.”
Sayfa 121 - Pegasus Yayınları