Kardeşleri önünde çöküntüye uğramış çocuk; başkalarını eleştirmez, küçümsemez, kendi kendini eleştirir, küçümser ve değersiz sayar. Kendisini çirkin, aptal ve başkalarından aşağı görür. Genellikle hırçın ve üzgün mizaçta görünür. Bir hata yapmadığı zaman bile kendisini suçlu bulur, başkalarına kızıldığı zaman kendisinin ağladığı ve rahatsız olduğu olur."