İnsan kötülüğünün olanağı hem kendi özgün yapısına hemde imkân ve şartlarına bağlıdır. insanın kötüye baskaldırısı ve iyiye olan çağrısı da aynı baglam üzeredir. insanın tabiatı itibariyle iyi mi yoksa kötü mü olduğu sorusunu, Kant'ın pratik felsefesinde de önemli bir aşamadır. Ona göre insan, doğası itibariyle mutlak olarak ne iyi ne de kötüdür. Çünkü insan,doğası itibariyle sadece ahlaki bir varlık değildir. İnsan ödev ve yasa bilincini gelistirdiğinde ahlaki bir varlığa dönüşür.