"Başkalarının başarısının tanınması Avrupalı kimliğinin her zaman bir parçası olmuştur", "Batı ile Doğu miti, medeniyet ile barbarlığın karşı karşıya konması değil, bir medeniyet ile öteki medeniyetin yan yana konmasıdır" ve "Avrupalı (Batılı) kültürel kimliği hem etnosantrik hem de anti-etnosantrik olarak tasavvur edilmiştir."
Eğer Balkanlar dehşetten öte bir şey değilse, orayı bırakıp dünyanın bu tarafına yöneldiğimizde, neden bir tür uçuruma düşüş- doğru, hayranlık verici bir düşüş- gibi bir duyguya kapılıyoruz?