Savaş meydanlarında ölüm dirim mücadelesi veren, Rus kışının, harp huzursuzluklarının bütün ızdırabını yaşayan, defalarca yaralanan, kanları akan Ahıska Türkleri, canları, kanları bahasına savundukları vatanın kendileriyle düşman sayılan Almanlardan da kötü davrandıklarını gördüler. Ahıska Türkleri, savaş bitip Gürcistan‘a döndüklerinde evlerinin boş, köylerinin dağılmış, camilerinin yakılmış olduğunu gördüler. Ailelerinden sağ kalanları arayıp bulmak umuduyla yük trenlerinde aylarca süren eziyetli bir yolculuk yaptılar. Özbekistan’ın, Kazakistan’ın sonu görünmeyen çöllerinde yollara düştüler…