“Japon inançları, canlıcı (animist) kavramları ele alıyordu. Özgün din olan Şinto, esasen canlıcılıktı. İnsan ölünce, karanlık ve kirlilik alemine giderdi. Budizm’le birlikte ölü yakma uygulaması yaygınlaştı.İmparatorlar ve büyük şefler öldükleri zaman, höyük şeklindeki devasa mezarlara gömülüyorlardı.”