İnsan artık gittiği yerlerde neden fotoğraf çekme ihtiyacı duysun anlamıyorum. Koşar adım gezebildiği, ziyaret ettiği noktalarda zamanı sıkıştırmanın yolu olarak bu son bir çare mi? (Aceleyle yolculuk yap, bir sürü resim çek, dönünce onlara bakıp iyi vakit geçirip geçirmediğine karar verirsin.) Kısacası, şimdi olsa olsa kendi deneyimlerimizden emin olmak için fotoğraf makinelerimizle mücehhez olarak yolculuklara çıkıyoruz.
Sontag'a göre, sahip olma hırsımızın en yaygın aracı olarak kullandığımız fotoğraflar sayesinde, yolculuklardan sonra da "elimizde somut bir şey kalır." Gümrüksüz mağazalardan alışveriş eder gibi, yolculuk deneyimlerimizi elle tutulabilir objelere, fotoğraflara, indirgeriz. Fotoğraflar yolculuğun sadece kanıtları değil, somutlaşmış halidir de. Harcanan para ve geçirilen zaman karşısında elde edilen materyel nesnelerdir.