Nejla Arslan

Hanımeli ve Körebe yazarı
Yazar
9.5/10
9 Kişi
38
Okunma
8
Beğeni
2.364
Görüntülenme

Hakkında

1960 Afşin’in Berçenek köyünde doğdu. Babasının öğretmen olması nedeniyle çocukluğu farklı köylerde ve illerde geçti. Ortaokulu Afşin’de okudu. K. Maraş Öğretmen Lisesi Ve Eğitim Enstitüsü’den 1978- 1979 yıllarında mezun oldu. Foster Wheeler şirketinde satınalma ve mühendislik bölümünde memur olarak çalıştı. 1980’de evlendi. 1988 yılında Bandırma’ya yerleşerek ayakkabı üzerine çalıştığı bir işyeri açtı. İşyerini 2001 krizinde kapatarak İstanbul’a taşındı. 2004 yılında memleketi Afşin’e döndü. İki çocuk annesi. İlk öyküsünü on beş yaşında yazdı. İki arkadaşın birbirine olan özlemini anlatıyordu. O öykü kayıp. İkinci öyküsü ülkenin siyasi haritasından etkilenerek yazdığı “Anaların Bekleyişi” adındaki öyküdür ve hayatında bir travmaya neden olmuştur. Okulun duvar gazetesi için yazıp edebiyat öğretmenine vermiş. Edebiyat öğretmeni: “Bir daha böyle tehlikeli şeyler yazma.” demiş. Uzun süre bir daha yazmamış. 1990 yıllarında “Hanımeli ve Körebe”yi yazmış, yaklaşık elli sayfa… Öyle bırakmış. Bir şeyler eksikti diyor. Aradan yıllar geçer ve aynı romanı yeniden yazar. 416 sayfa roman 2019 yılında Ozan Yayınları tarafından yayınlanır. Arkasından yine aynı yayınevinden aynı yıl içinde “Mor Sümbüllü Yıllar” yayınlanır. 2021 yılında “Fulya” romanı da Klaros Yayınevi tarafından yayınlanır. Yarpuz Edebiyat Dergisinde, Edebiyat Bahçesi wep sitesinde öyküleri yayınlanır. Öykü yazmayı asıl alanı olarak görmüyor. “Eğlenmek için öykü yazarım, bulmaca çözmek gibi gelir bana” diyor. Yayına hazır bir roman dosyası bekliyor. Pandemiden dolayı basımı ertelenmiş. Şimdi yeni bir roman yazıyor.
Ünvan:
Türk Yazar
Doğum:
Afşin, Kahramanmaraş, Türkiye, 1960

Okurlar

8 okur beğendi.
38 okur okudu.
1 okur okuyor.
5 okur okuyacak.

Okur demografisi

Kadın% 89.5
Erkek% 10.5
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam

Alıntılar

Tümünü Gör
Gözlerindeki acıyı ömrünce unutamayacakdı Sevinç.
️Sevinç çaresiz sustu. Ne kadar asil bir davranış, hiç mi bozulmamış, kirlenmemiş buradaki insanlık diye düşündü...
Reklam
Reklam