"İnsanlar birbirlerine kızarken çok gürültülü, kırarken bir kalbi fütursuzca çok gürültülü, acırken pervasızca bir yaşanmışlığa çok gürültülü, küçük görürken hayâsızca karşıdakini çok gürültülü, kabuk tutmayan bir yarayı kaşırken çok gürültülü... Fakat insan severken sessiz hem de haddinden fazla sessiz! Sessizliği ne yanlış yerde tercih etmişiz!"
Anlatamadığı için solup giden yürekler gördüm!
Derdi sinesine yük olmuş yürekler bunlar...
Anlatsa yeşerecek kırıldığı yerden lakin
Bir güvenli otağ bulamayan yolcular bunlar..."