Hakkında
Şair. İstanbul’da, Davutpaşa Ortaokulunu ve Pertevniyal Lisesini bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde okurken başladığı öğretmenliği 1969’da emekliye ayrılıncaya dek sürdürdü. İlk şiirleri 1937’de “Servet-i Fünun” ve “Varlık” dergilerinde, ilk yazıları “Halk Bilgisi Haberleri”nde yayımlandı. Öğretmenlik, halk kültürü araştırmacılığı ve ozanlığı, kişiliğinde birbirinden ayrılmaz ögeler olarak yer aldı. 1942-48 yılları arasında Amasya’da derlediği masallar ile, Profesör Pertev Naili Boratav ile Profesör Wolfram Eberhard’ın hazırladığı Türk Masal Tipleri Kataloğu’na en çok katkıyı yaptı. 1977’de masallarına Türk Dil Kurumu’nun Çocuk Yazını Ödülü verildi. Edebiyaçilar Derneği’nin onur üyeliğine seçildi.
Yapıtları İngilizce, Fransızca, Almanca ile Danimarka ve Kore dillerine çevrildi. Ardında şiir ve masal kitaplarıyla halk kültürü, sanat, edebiyat ve toplum sorunları üzerine yazılmış yüzlerce makale bıraktı.
30 Ekim 1994’te Ankara’da öldü. Ölümünün birinci yıldönümünde dostları, anısına, Üç Kanatlı Masal Kuşu: Oğuz Tansel başlıklı kitabı çıkardılar.
Eserleri:
Savrulmayı Bekleyen Harman (şiirler, 1953), Gözünü Sevdiğim (şiirler, 1962), Sarıkız Yolu (şiirler, 1986), Dağı Öpmeler (şiirler, 1999), Bektaşi Dedikleri (şiirler, Metin Eloğlu ile birlikte, 1970), Altı Kardeşler (masallar, 1959), Yedi Devler (masallar, 1962), Üç Kızlar (masallar, 1963), Mavi Gelin (masallar, 1966), Al’lı ile Fırfırı (masallar, iki cilt, 1976), Konuşan Balıkla Yalnız Kız (masallar, 1985), Çobanla Bey Kızı (masallar, 1985).
Yeniden yayınlanan kitapları:
Altı Kardesler (2003,MEB) Yedi Devler (2003,MEB) Mavi Gelin(2003,MEB) Uç Kızlar (2003,MEB) Bektaşi Dedikleri (2004,Evrensel) Mutluluk Peşinde (2005, Evrensel).
Ünvan:
Masal Toplayıcısı ve Şair.
Doğum:
Konya, 1915
Ölüm:
Ankara, 1994
Okurlar
15 okur beğendi.
167 okur okudu.
2 okur okuyor.
70 okur okuyacak.
2 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 52.4
Erkek% 47.6
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Bektaşi iğnesini karşısındakinin canını yakacak, onu çileden çıkaracak bir insafsızlıkla değil, sadece onu uyaracak ölçüde batırmaya dikkat eder.
Türk halkı, sağduyusuyla bağdaşmayan işlemlere, tutumlara ve yasalara karşı tepkilerinin sözcülüğünü –sözlü veya yazılı– türlü sanat kollarında yarattığı örnek-kişilere yüklemiştir; her birinin ayrı bir hüneri, en çok ustalıkla konuşabileceği bir söz alanı vardır: Nasreddin Hoca, Keloğlan, Karagöz... Her biri kendine özgü konularda söz sahi-bidir. Türk düşününün oluşumunda dini bir akım temsilcisi olarak beliren Bektaşi’ye de din işlerinde sözcülük düşmüştür.
Reklam
Reklam