Ufukta güneş parlıyor, gece gölgeler kayboluyorsa; bahçede açmışsa rengarenk yediveren gülleri...Görmeliydi insan ve koklamalıydı. Almalıydı buğdayın ekmekte, ağacın meyvedeki tadını. Dokunmalıydı sevdiğine, sevdiğini, sevildiğini hissetmeli,hissettirmeliydi insan,çünkü şu evren onunla vardı ve onun sesinden almıştı adını...