İki tür insan vardır: Çaresiz kaldığında vazgeçenler ve çaresizlikte diretirken kendilerini bitirenler.
İlk seçenek kolay olan gibi görünse de aslında en zorudur. Vazgeçip hayatına devam etmek, her insanın yapabileceği bir şey değildir.
İkinci seçenek ise daha çok olmayacak duaya âmin demek gibidir. Umut ettirir, insana nefes aldığı her anı zehir eder. Tıpkı benim yaşadığım gibi...
Ben, mücadele ettiğimi düşündüğüm bu yolda, kendisini bitirenlerden olmuştum.