Sizin bu durumda çift rolünüz var:
İlkin baba ve çocuğun velisi olarak, ikincisinde de bağımsız bir birey olarak. Bu ikincisini ebedi olarak doğumhane kapısında bırakmadınız.
Kendi ölçülerinize kendiniz uyuyor musunuz?
Ya da başka türlü soralım: Bir ahlak (köşe) yazarı olarak fazlasıyla ahlakçı mısınız?
Elbette deniyorum bunu. Ve bu konuyla yoğun uğraşım, yani gündelik ahlakla, beni değiştirdi tabi, sanırım.
Daha mı ahlaklı davranır oldunuz?
Belki değil, ama bir soru hakkında bir gün boyunca düşündüğünüzde, konuya karşı daha büyük bir hassasiyet geliştirmiş oluyorsunuz. Aynı duruma düştüğümde ise (soru soranın durumuna) artık fazla düşünmeme gerek kalmıyor.
O halde hep doğru hareket ediyorsunuz?
Kesinlikle değil, ermiş değilim ki ben.