Raşit Anaral

Beni Yuvada Unuttular yazarı
Yazar
8.7/10
9 Kişi
43
Okunma
0
Beğeni
1.555
Görüntülenme

Hakkında

Senarist ve yönetmen olan Raşit anaral, 1949'da Gümüşhane'de doğdu. A.Ü.İktisat Fakültesi bitirdi. "Öc ve Benim Zaferim" (Cemal Kamacı'nın hayatı) adlı sinema filmlerinin senaryolarını yazdı. "Benim zaferim" adlı sinema filminde yardımcı yönetmen olarak çalıştı. "Kaşağı ve Yolun Sonu" adlı filmlerin senaryosunu yazdı ve yönetmenliğini yaptı. "Playing with Dead" adlı yabancı bir dizide yardımcı yönetmen olarak çalıştı. Yeşilay'a, teknoloji bağımlılığı,alkol,sigara,kumar ve uyuşturucuyla ilgili 5 adet 20'şer dakikalık (bu drama türü filmlerin senaryo ve yönetmenliğini yaptı) film yaptı Rejili sistemle kerbela merasimlerini ve Kerbela Tiyatro gösterisinin çekimlerini yaptı. "İnsanlar ve soytarılar" adlı Ulvi Alacakaptan'ın sahnelediği tiyatro oyununun rejili sistemle çekim yönetmenliğini yaptı... 1983'de sinema kursu açtı ve sinema dersleri verdi. Televizyonda program yönetmenliği yaptı. Yirmi iki belgesel filmin senaryosunu yazıp, yönetmenliğini yaptı. Sinemada synopsis dalında bir de ödül kazandı. Bir çok gazete ve dergilerde yazıları ve röportajları yayınlandı. Bazı televizyonlarda röportaj ve söyleşilere katıldı. 2007 Ocak ayında herkes tarafından beğeni kazanan "Beni Yuvada Unuttular" adlı romanı yayınlandı. 2012 Eylül 8-15 tarihleri arasında İslami Radyolar ve Televizyonlar Birliği tarafından Tahran'da yapılan "4. Uluslararası Etterned Film Festivali"nde juri üyeliği görevi yaptı... Hâlen, film,tanıtım ve reklam işleri yapmaktadır. Pazar günleri belediyede Sinema ve TV dersleri veriyor.
Ünvan:
Yönetmen, Senarist, Yazar
Doğum:
Gümüşhane, Türkiye, 1949

Okurlar

43 okur okudu.
10 okur okuyacak.
4 okur yarım bıraktı.

Okur demografisi

Kadın% 70.0
Erkek% 30.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam

Alıntılar

Tümünü Gör
Babam için ekonomi bir araç olmaktan çıkmış amaç haline gelmişti. Babam çok para kazanmıştı ama ailesini de kaybetmişti. Gelecekte bunu telafi edemeyecek , tamamen yanlızlaşacak ve mutsuz olacaktı.
Çocukken kahraman ve becerikli görünmek bize gurur veriyordu. Bu yüzden de başımıza gelmeyen bela kalmıyordu...
Sayfa 38
Reklam