Hakkında
1931'de Denizli'nin Honaz ilçesinde doğan şair-yazar Refet Özkan, 1960'lı yıllarda Geyve'de görev yapmıştı.Ünlü yazar Fakir Baykurt'un yakın arkadaşı olan Refet Özkan, Gönen Köy Enstitüsü'nün ardından Gazi Eğitim'den edebiyat öğretmeni olarak mezun oldu.1961'de Geyve'ye atanan eğitimci, şair-yazar Refet Özkan, Geyve Ortaokulu'nda hem müdür, hem de öğretmen olarak görev yaptı.Geyve İlköretim eski Müdürü İlhan Baykal'ın yakın çalışma arkadaşı Refet Özkan, 24 Kasım 2019'da Maltepe Belediyesi'nin düzenlediği "Öğretmenler Günü" töreninde özel ödül ile ödüllendirilmişti.
Türkiye Öğretmenler Sendikası'nda yer alan Refet Özkan, TÖB-DER Kartal şube başkanlığı yaptı. Şiir, öykü ve röportaj yazıları olan Özkan 1980 öncesi siyasi düşünceleri nedeniyle cezaevinde yattı.
Ünvan:
Türk Yazar
Okurlar
1 okur beğendi.
12 okur okudu.
4 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Gerçek bir dostu yitirmenin acısını çektim.
Hücredeki adalının rüyası
Taş duvar, demir karyola ve yerlerde sayısız izmaritler.
Helanın pis kokusu, rutubetli, sıkıntılı, nikotinli,
İnsanı serseme çeviren kurşun gibi ağır bir hava,
Duvarlar sanki soğuk dalgaları imal ediyor.
İstediğiniz kadar üzerinize kalın şeyler giyinin,
Oligarşinin hücresinde soğuğu yenmek imkansız.
Ranzanın karşısında kafesli demir kapı,
Arkasında Mehmet.
Görevi dakikası dakikasına beni denetlemek
Mehmedim utanıyor, kahroluyor.
‘Askerlik ağam n’aparsın’diyor.
Aslında o da tutsak.
Ben hücre içinde, o hücre önünde.
Günde beş kere büyük başlar bakar içeriye;
Yüzlerinde tecessüs.
‘Çılgın adam,3-5 kişi ile koskoca karanlıklar
İmparatorluğuna kafa tutan adalılar.’
Ama yine de ‘çılgın adamın’ karşısında
Bir eziklik, bir burukluk duyuyorlar o başka.
Gündüz gece diye bir ayrım yoktur hücrede,
Zaman ve mekan özümlenmiş artık.
Sadece koldaki saattir, geceyi gündüzü bildiren.
Işık yirmidört saat yanar.
Bir nefes, bir dumandır yoldaşım,
Cigaramı her çekişte duman olur,
Uçar giderim, ta uzaklara.
Çoğu kere Ada’ma giderim,
Cigaramın dumanı, beni memleketime; Ada’ma götürür.
Kahpe İstanbul’un, kahpe bir bölgesinde,
Bir evdeyim, yoldaşlarımla beraber.
Reklam
Reklam