Evli olmayan kadın nasıl babasının otoritesinin altında idiyse, aynı şekilde evli kadın da kocasının salâhiyeti altında idi. On Emir, bir kadını bir erkeğin sahip oldukları, yani köle ve hizmetçileri, öküzü ve eşeği ile birlikte sayar. Kocaya hanımının "ba'al"i veya "efendisi" denirdi, tıpkı ona bir evin veya tarlanın ba'al'i (sahibi) dendiği gibi. Bu sebeple evli bir kadın, efendisinin (ba'al) malıdır. Hakikatte, "bir kadınla evlenmek", kök anlamı "efendi olmak" demek olan "ba'al" fiili ile ifade edilmiştir.