Hakkında
Roy Wagner (2 Ekim 1938 – 10 Eylül 2018), sembolik antropoloji alanında uzmanlaşmış Amerikalı bir kültür antropoloğuydu .
Arka plan
Wagner, Harvard Üniversitesi'nden Orta Çağ Tarihi alanında lisans (1961) ve Chicago Üniversitesi'nden antropoloji alanında doktora (1966) derecesi aldı; burada David M. Schneider'ın öğrencisi oldu . Güney Illinois Üniversitesi ve Northwestern Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak görev yaptıktan sonra, Virginia Üniversitesi'nde Antropoloji Bölümü başkanlığını kabul etti ve ölümüne kadar burada ders verdi. Charlottesville , Virginia'da ikamet etti.
Katkılar
Wagner, dünyanın en etkili antropologlarından biriydi. İlk saha çalışmalarını Papua Yeni Gine'nin Simbu Eyaleti'ndeki Karimui'nin Daribi halkı ve Yeni İrlanda'nın Usen Barok halkı arasında gerçekleştirdi . Kültürlerdeki yaratıcılığı ve yeniliği ve dünyayı nasıl anladıklarını vurgulayan Yeni Melanezya Etnografyası olarak bilinen türün yaratılmasında etkili oldu.
Wagner'in "Kültürün İcadı" (1975; 1981) adlı kitabı , etnografi ve kuram alanında bir klasik olarak kabul edilir ve Japonca, Portekizce, İtalyanca ve Fransızcaya çevrilmiştir. Sembolik yok etme, figür-zemin tersine çevrilmesi, analojik akrabalık, holografi ve kişiliğin fraktallığı kavramları, son birkaç on yılda antropolojik kuramın gelişiminde kritik öneme sahip olmuştur. Wagner'den etkilenen antropologlar arasında Marilyn Strathern , Jadran Mimica , James Weiner ve Eduardo Viveiros de Castro yer almaktadır .
Ünvan:
Antropolog
Doğum:
2 Ekim 1938
Ölüm:
10 Eylül 2018
Okurlar
4 okur okudu.
3 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Dil, kültürel yaşamın neredeyse tamamını temsil etmek için kullanılabilen bir kültür yönüdür, gerçi bu süreçte uylaşımsal biçimleri ayrı tutulmalıdır. Mit, sanat, matematik, ikonografi, hatta dilbilimcilerin uzmanlaşmış linguage'ı, yani "kurallı dili", uylaşımsal biçim ile temsil edici uzantı arasındaki gerilimde ve etkileşimde yaşayan benzer yönlerdir. Aynı şekilde, Richard Strauss için müzik de öyleydi; bestelediği senfonik şiirlerde dinleyiciye karakterin çatal mı yoksa kaşık mı kullandığını dahi hissettirebileceğini övünerek söylerdi.
Yabancı ne kadar tanıdık hale gelirse, tanıdık olan da o kadar yabancı görünmeye başlar.
Reklam
Reklam