Hakkında
Tam adı:
Memmed Sadık Aran
Ünvan:
Yazar
Okurlar
3 okur okudu.
1 okur okuyor.
4 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
İşte; yukarıda kayıt ve tasrih edildiği veçhe ile; Toprağı, suyu, dağı, taşı, köyü, ovası, obası, ili, ulusu, şairi, sözü ve sazı ve her şeyi Türk; olan bu beş milyonluk Türk halkı ezelden beri bu yerlerde yaşamakta ve bu yerlerin hakiki sahibi olmakla beraber orada Farsların, Ermenilerin, Arapların malik oldukları hak ve imtiyazdan mahrumdurlar. Bunlar İran hudutlarının bekçisi, İran saltanat idaresinin muhafızı olarak tavzif edilirler.. Fakat, hiç bir güne bir gün medenî İçtimaî hak talep edemezler. Yani; vazifeleri var, hakları ve alacakları yoktur... Bu kadarla da kalmayarak, Tahran hükümeti bunların mevcudiyetini ortadan kaldırmak için İdarî - siyasî, kültürel ve elden gelen her nevi hile ve tezvirlere tevessül etmektedir: O cümleden; 1 — İran’daki Türklerin mevcudiyeti tekzip ve tarihi tahrif ediliyor. 2 — Türkçe coğrafi adlar, dağlar, dereler, ırmaklar, tepeler, köy adları, şehir adları, ova ve hayvan adları, soy adları, çocuk adları, tarihî Türk adları, Türklerden kalma tarihî âsar ve âbidelerin adları hep resmî ve sistematik bir sirette Farisîleştiriliyor. Buna misal; - Tebriz civarından akan (Acıçay) farisice - telh rud, Azerbaycanda (Karadağ) silsilesi farisice - 'Siyah güh, Karasu - Siyah rud, Kara çimen - Siyah çimen, Azerbaycan eyaleti _ İstar-i 'evvüm, Türkmen atları — Esbihayı Gtirgân, Tebriz’deki (Şah gölü) Farisice — İstehri Şah.. Velhasıl; Gümüştepe, Tavşantepe, Aktepe, Tanm ovası, Aladağ, Urmiye gölü vesaire vesaire adlar hep Farisiceye tebdil olunuyor. Türklük ifade eden ve Türk damgası taşıyan herşeyin izi silinmeğe çalışılıyor. 3 — Çocuklara Türk adı koymak ve Türkçe soyadı almak şiddetle yasaktır. 4 — Bütün mekteplerde ve halk için açılan gece kurslarında gerek çocuklara ve gerekse avam Türk halkına dersler hep Farisice takbih olunmaktadır. 5, —
ŞAİR A.
Tebriz şehri Türk irfanının başlıca merkezlerinden biri olduğu gibi tarihte Türk sultanlarının siyaset ve sanat ocağı rolünü de oynamıştır. Bu münasebetle bugünkü Tebriz şehri eski Türk âbideleriyle doludur. Burası asırlarca irfan ve medeniyet ocağı vaziyetinde bulunduğundan bu ünlü Türk şehrinde birçok bilgin (âlim) ve ozan (şair) yetişmiştir. Bunlardan yalnız adları tarihe karışmış ve ölmez eserler bırakmış olanlar değil, bugün pek değerli şiirler yazan muasır şairler vadır- ki bugünkü sıkıntılı vaziyet yüzünden bir köşeye çekilerek sessiz yaşamağı tercih etmişlerdir. Yine esefle kaydetmeliyim, ki Anadolu Türkleri öz kardeşlerini hakkiyle ve lâyıkınca tanımadıklarından bugün yaşamakta bulunan Tebrizdeki Türk şairlerinden de habersizdirler. Adını yukarıda (A.) işaretiyle gösterdiğimiz bu şair Türkçü ve mefkûreci ve bu uğurda çok hizmetler ve yararlıkları dokunmuş muhterem bir Türk edibidir. Bugünkü vaziyet dolayısıyla adını ve hal tercümesini yazmağı mahzurlu bulduğumuz bu değerli şairin bir parça şiirini okuyucularımıza sunuyoruz:
OLSA DA GÖKSEM
«Gözden o füsunkar nihan olsa de görsem
«Râhet yüzünü vakt - zaman olsa de görsem.
«Bilemem neye bir âfetin etvârına kandın?
«Pervane gibi ateşine yandım - inandım..
«Şimdi severem hicrini, vaslinden usandım
«Sabrım o sitemkâre ziyân olsa da görsem,
«Halimle o geysuleri berbad edebilsem,
«Pâ beste gönül mülkünü âzad edebilsem,
«Gizli yaralar rağmına fefyâd edebilsem..
«Bu gizli kalan gamfer ayan olsa da görsem,»
Şair, bugünkü İran Türklerinin hürriyetsizliklerinden sabrı tükenmiş; ondan ötürü yakıcı yıkıcı bir inkılâpçı ruhiyle şöyle haykırıyor:
«Ben sevmiyorum gülşeni, gülzarı, baharı,
«Ne âşığı, ne aşkı, ne didarı, ne yarı
«Ne lâle, ne jâle, ne piyâle, ne humarı..
«Bir ser-ser'-i sâm esse hazan olsa da görsem..
İran
Reklam
Reklam