Rutin ve ritim, tazelenmeye müsait değildir. İki günü bir birine denk olma halidir. Bu sebeple hayrete alan açmaz. Fakat ha. yat, hayret ile birlikte vardır. Hiç beklemediğimiz bir anda ve yerde rutinin rasyonel bir kurgu olduğunu bize hatırlatıverir. Bu sebeple genellikle kapımızı hazırlıksız olduğumuz zamanlarda çalar. Her an bir hayrete hazır değilsek, rutinimiz parçalanıverir, Hayatın bir felaketler senaryosuna dönüşmesi tam olarak bu nokta da başlar.
Sürekli hayret etmek bir insanlık hali değildir! Ama sürekli hayret edebileceğimizin farkında olarak yaşamak, hayat üzere ol duğumuz anlamına gelir. Bu bağlamda hayat, hayret ile rutini kavuştuğu yerde başlar.