Kendi kendine yetebilen bir zamana doğru sanki koşar adım gelmiştim. Hani çocuklar sorar ya: "Bir süper kahraman yeteneğin olsa hangisini isterdin?" diye. Bu kadar hızlı koşmamayı isterdim, muhtemelen.
Bilinmezden korkmak, konfor alanında yaşamanın en büyük mazereti olsa gerek. Gerçek bir mazeret: İnsanlar ilk çağlardan bu yana sadece bilmedikleri şeylerden korkmamışlar mıdır?
Artık tek başına kaldığım bu dünyada bir şeylerden korktuğumda sığınacağım bir yerdi burası benim için. Canım yandığında anneme babama koşmak için buraya gelecektim. Onlara ancak bu evin kokusunda kavuşabilirdim. Burada en azından bu koku beni kucaklar, saçımı okşardı.