Birçok bakterinin kökeninde toprak veya su vardır, bunlardan bazıları herhangi bir zamanda yiyecekler yoluyla canlılara geçmiştir. Dünyanın her köşesine dağılmış insanlar, on binlerce yıl önce yalnız veba değil daha birçok hastalık mikrobuna konaklık etmiş ancak süper bulaştırıcı olmamışlardır. Virüs veya bakteriler belki avcı-toplayıcı gruplarına sirayet etmiş, fakat onların sürekli şekilde hareket halinde bulunmaları nedeniyle fazla yayılamamışlardır. Bu nedenle mikroplar insanlık tarihinin ilk dönemlerinde üreyebilmek için insan bedeni dışında bir yer aramışlar ve hayvanlarda karar kılmışlardır. Örneğin on binlercesi bir arada yaşayan, damlayan sıvılardan beslenen, kolonilerine bağlı ve günümüze dek yeni hastalıkların en önemli kaynağını teşkil eden yarasalar. Virüslerin —besinlere hayvan dışkısının karışması veya hastalıklı hayvan eti tüketilmesiyle– hayvandan insana geçmesine zoonoz denir. Bugün insanlarda saptanan sayısız virüsün kaynağını bu tür zoonozlar oluşturmaktadır. Evrimsel açıdan bakıldığında bu virüsler insanların çoğalmaları ve yerleşik düzene geçmeleriyle, yani bir arada oturmalarıyla beraber üzerimizde yaşamaya başlamışlardır. Bugün artık insan da yarasaların yaptığı gibi virüslere gayet verimli şekilde konaklık etmektedir. Çünkü artık devasa boyutlardaki insan toplulukları virüsler ve bakteriler için ideal yerleşim alanları haline gelmiştir.
Sayfa 158 - Say Yayınları