Ben kendi adıma, eğer <benim gibi> aynı cinsten başka bir varlığa bakmak, geçimini sağlamak söz konusu olsaydı, bu şekilde yaşayamazdım, çünkü sağlığıma dikkat etmek, günlük geçimimi sağlamak, saygınlığımı korumak, onurlu davranmak, adımı kötüye çıkarmamak için çektiğim sıkıntılar bana yetmektedir. Bir de buna, başıma aynı dertleri açan bir kadın böyle ikinci bir "Ben" olarak eklenirse, ne olacak? Bir kadının, gönlüne göre bile olsa erkeğin başına, iki kişinin sağlığı ve geçimi, onurlu davranması, adının kötüye çıkmaması bakımından, iki misli sevinç ve dert getireceğinden kuşku duymaya yer var mı? Yine diyelim ki, çocuklar da geldi, işte o zaman her şey dert ve sıkıntıya dönüşür; gençlik cesareti kaybolur gider ve insanın maneviyatı da artık eskisi gibi değildir.