Tabâtaâî'nin varlığın asıllığına dair ilk delili, mahiyetin yapısına dayanmaktadır. Zihnî varlık konusunda da zikrettiğimiz üzere mahiyet, sadece kendisi itibariyla, hariçten herhangi bir şey dikkate alınmaksızın ele alındığında,varlık ve yokluğu eşit mesafede bir özellik sergiler. Mahiyet için en önemli özellik, onun varlık ve yokluğa aynı uzaklıkta olup, zatında bunları barındırmıyor oluşudur. İşte bu özellik, mahiyeti, varlıktan ayıran en temel niteliktir.