Hakkında
Yüksel Şen, 1936 yılında Ünye'de doğdu. Babası Ünye'nin ilk profesyonel fotoğrafçısı Hüseyin Ahmet, annesi ise yine Ünye'nin ilk kadın fotoğrafçılarından Hatice Mahmure'dir. Ünye'de Orta Mahalle, Keşaplı Sokak'ta ortaokulun arkasındaki 23 numaralı evde yaşadılar. İlk ve ortaokul tahsilini Ünye'de yaptı. Okumayı çok sevmesine rağmen, hayat koşulları izin vermediği için lise ve üniversiteye gidemedi. Ama o öğrenmekten, araştırmaktan ve kendini geliştirmekten hiç vazgeçmedi. Girdiği sosyal çevrelerde genel kültürü ile hayranlık uyandırdığında, tahsil durumunu soranlara "Hayat Üniversitesi Halkla İlişkiler Bölümü'nden mezun olduğunu söylerdi.
En büyük arzusu öğretmen olmaktı. 1 Aralık 1954 tarihinde Terme'nin Üskütü Köyü İlkokulu'nda öğretmen vekili olarak memuriyet hayatına başlayarak bu hayalini bir nebze de olsa gerçekleştirdi. Ama vekil öğretmenliği uzun sürmedi. 1955-1957 yılları arasında Ünye Ticaret ve Sanayi Odası'nda çalıştı. Burada çalışırken askere gitti. Askerlik görevini tamamladıktan sonra 1959'da tekrar Ticaret ve Sanayi Odası'ndaki işine döndü. 1960 yılının başında Oda'daki görevinden ayrıldı.
30 yıl sürecek bankacılık hayatına ilk adımı da aynı yıl attı. 1960'da T.C. Ziraat Bankası Çorum/Osmancık Şubesi'nde çalışmaya başladı. Yurdun çeşitli yerlerinde, aynı bankada farklı pozisyonlarda görev aldıktan sonra Ankara'da emekli oldu ve 1990 yılına kadar Milli Aydın Bankası Tarişbank T.A.Ş.'nin açılışında görev aldığı Ankara Şubesi'nde çalıştı.
1995'ten 2004 yılına kadar, gönül verdiği Ünye'ye hizmet edebilmek düşüncesi ile Ankara'da faaliyet gösteren Ünye Çağdaş Eğitim ve Kültür Vakfı'nda yöneticilik yaptı.
Okul yıllarından itibaren edebiyat en büyük tutkusu oldu. Çalışma hayatı dışındaki tüm özel zamanlarını araştırmaya, okumaya ve yazmaya ayırdı. Yurt genelinde pek çok mahalli gazete ve dergilerde yayımlanmış şiir ve yazılarını "20 Yaşın Rüzgarı" (Şiirler), "Suat'a Deyişlerim" (Şiirler), "Anıl'ın Defteri" (Şiirler), "Dünden Bugüne Ünyeli Şairler", "Ünye Şiirleri Antolojisi", "Şiirlerle Ünye", "Ordu'lu Şair Murat Sukuti Karaca'dan Bir Demet" (Şiirler), "Güzel Ünye'miz" (Ünye'yi bütün özellikleriyle yansıtan bir yapıt), "Yurt Duyguları" (Bütün Türkiye'yi kapsayan gezi yazıları), "Ünye ve Tarih", "20. Yüzyıl Ünye Ekonomisinden Kesitler-Insanlar ve İşletmeler" isimli dosyalarda topladı ve bir gün onları bastırma hayalini hiç kaybetmedi.
Bir kız, bir erkek iki çocuk sahibi olan Yüksel Şen, 29 Ekim 2018 tarihinde vefat etti.
Ünvan:
Yazar
Doğum:
Ünye, Türkiye, 1936
Ölüm:
29 Ekim 2018
Okurlar
2 okur beğendi.
7 okur okudu.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
"Bir buçuk ay süren Göle tatilimiz bitti. Dönüş yolu olarak Doğu Karadeniz'e inmeyi, buradan sahili takiben Ankara'ya dönmeyi yeğledik. 1998 yılı haziran ayının sıcak bir gününde Ardahan'dan Trabzon'a sefer yapan "Serhat Ardahan Turizm" firmasının 20 kişilik IVECO marka bir midibüsüne binerek ayrıldık Göle'den. Yolumuz üzerinde, Allahüekber Dağları eteğindeki Kosor Boğazı'nı, Şenkaya ilçe yolunu arkada bırakarak Oltu Çayı'nı takiben Artvin'e doğru yol alıyoruz. Çevre hep kıraç araziler ile dolu. Biraz evvel Erzurum'un ilçelerinden "Olur" sapağını geride bıraktık. Otobüs yoluna paralel akan Oltu Çayı'nı takip ediyoruz. "Su Kavuşumu" denen bir yerde Artvin'in Yusufeli ilçesinden gelen Çoruh Nehri burada Oltu Çayı ile birleşiyor. Debisi oldukça fazla. Mecrası da dar ve derin. Çevre tamamen granit kayalardan oluşan tepelerle kaplı... "
KARILAR PAZARI
Yazarlar Ünye'yi anlatırken "hususiyetleri olan güzel bir şehirdir" diye söz ederler. Zaman zaman, kentimizin bu hususiyetlerini yazıyor, merak saikası olanları bilgilendiriyoruz. Şimdi de şehrin tarihi "Karılar Pazarı"na değinmek istiyorum. Çok eski yıllarda, Orta Mahalle'nin Türbe Mezarlığı'na yakın bir yerinde, Ünye eşrafından rahmetli Seyit Ali Dönmez ve evlatları Adnan ve Faruk Dönmez'lerin evlerinin önündeki o geniş alanda bir Pazar kurulurmuş. Semt sakinlerinin, her türlü ihtiyaçlarını giderdikleri bu alışveriş merkezinin satıcısı da alıcısı da hep kadınlardan oluşurmuş. Pazar yerine hiç erkek girmezmiş. Bu nedenle de buraya "Kadınlar Pazarı" denirmiş.
Zaman içerisinde kent halkı bu ismi "Karılar Pazarı" diye dillendirmeye başlamış. Söz konusu pazar, çoktan tarihe karışmış olmasına rağmen şehir sakinleri ve çevre halkı bu semti o günden bugüne hep "Karılar Pazarı" diye anımsarlar...
Reklam
Reklam