Rengi uçmuş yüzünün, gözleri çökmüş içeri;
Elmacıklar çıkıvermiş ileri.
O şakaklar göçerek cepheyi yandan sıkmış;
Fırlamış alnı damarlar da beraber çıkmış!
Bet beniz kül gibi olmuş uçarak nur-i şebab
O yanaklar iki solgun güle dönmüş, bitab!
O dudaklar morarıp kavramış artık derisi;
Uzamış saç gibi kirpiklerinin her birisi.
Mehmet Akif Ersoy