İnsanın belleği hiçbir zaman sahibine hizmet etmiyor. Ne zaman bir şeyi hatırlamaya çabalasam unutuyordum artık ve unutmayı arzuladığım her şey kafamın içinde uğursuz bir fısıltı olarak sürüp gidiyordu.
Kötülük iz bırakmaz. Ya günün birinde onlara benzersin ya unutursun. Korkacak bir şey yok. Hatta acı da iz bırakmaz. Kabuk tutar. Kaybolan hoşluklar... onların hayaleti kalıyor ne tuhaf değil mi?
Bazı şeyleri anlamak akıl değil cesaret ister. Çünkü anladığın şey sana bulaşır. Anladığın bir şeyden nefret etsen bile insaflı olursun. Anlamadığın bir şeyi seversen hoyrat olursun. Dünyadaki pek çok acının nedeni anlama korkusudur.