Yunus Özsan
@yazaryunus02
6 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
AY UTANMIŞ
Hangi kalem yazabilir hâlimizi?
Ay utanmış, güneş susmuş.
Ateş miydi, yoksa zaman mı yakan içimizi?
Kül utanmış, duman susmuş.
İnsan mıydı insana yük olan,
Acılar mı yoksa geriye kalan?
Gök duydu da insan duymadı;
Anılardı bir bir içimizde kaybolan.
Yunus Özsan
Yunus Özsan isimli okura yanıt verildi
Yunus Özsan
KALEMLERİN RÜZGARI çok teşekkür ediyorum çok memnun oldum hocam sağolun varolun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kalbin gözyaşları Yunus Özsan
Yoruldum be hayat nedir bu inadı şartım biraz hüzün biraz ağlamaklı Gönül ne yapsın sevmek öyle garip öyle diyecek ki nasıl dayansın toprağa can veren Allah'ım benim sığınağımsın hüzünler yuva kurmuş yorgun kalbime arzular seni deli gönül kendi halince özledim seni güzel gözlüm gel yüreğime bedene can veren Allah'ım benim sığınağımsın aşk çeker bunca gamı kimse bilmez içimde yanan ateşi volkanlar patlar yüreğimde duy sesimi doğaya can veren Allah'ım benim sığınağımsın
Yunus Özsan
Her zaman en büyük sığınağımız rabimizdir hayata doğaya canlıya vede cansıza can veren Allah'tır teşekkür ederim Aylin hocam sağolun varolun emeğine yüreğine sağlık
Kalbin gözyaşları Yunus öztan kaleminden
Eskisi gibi değilim artık, ne ağlıyorum Ne gülüyorum ruhum daralır, sesim kısılır, uzaklaşır fenden hem kalbimden bedenimden de yoruldu, biliyorum uzaklara, Bir Yıldız kaydı ömrümden gidiyorum geri dönülmeyen diyarlara uzak, çok uzak bir yerleri özlüyorum selam olsun götür uçan kuşlara derin bir duyguya dalmak istiyorum bir gün kara toprak çağıracak beni mezarın başında ağlatacak seni sonra çiçekler dikilecek etrafıma fotoğraflara bakıp hatırla beni
Yunus Özsan
Eskisi gibi olmak çok zor zaman aldığını geri vermiyor sayın Aylin hocam emeğine yüreğine sağlık teşekkür ediyorum
Cebimdeki çocukluğum
KENDİ HAYATIMA MİSAFİR
Yaş aldıkça öğrendim.
İnsan bazen kendi hayatına misafir olur.
Kalbini kapıda bırakır.
Ve sessizce oturur.
Kendimden geriye
Birkaç eksik cümle kaldı.
Tamamlasam ben olmayacağım
Ağırlığında büyüdüğüm
Adımı çağırmadı kimse,
Ben yine de dönüp baktım.
Belki de bu hayatta en çok
Adımı kendime seslendim.
Hatıralar bazen
İnsandan daha kalabalık.
Her biri benden bir parça taşır,
Özlediğim, sığındığım
O anların hiçbirini geri vermez.
Yunus Özsan
Kalemine yüreğine sağlık hocam kalemin daim olsun kendi hayatına misafir olmak kalbini bırakmak gibidir gelen giden kim varsa kendini orda misafir hissetmektir bu güzel şiir için teşekkür ediyoruz ramazan yontucu ve Paylaşımından dolayı sayın Aylin hocam eline emeğine sağlık