yazıyor
@yaziyor_
9/10
2021 10. kitabı
Spoiler içerir!!!
Her insanın gece yastığa başını koyunca kendine özgü karanlık yönleri vardır fakat toplum aydınlığına karışabilmek için bu farklılıklardan vazgeçip onun düzenine uyum sağlamak zorundayız işte Baş karakterimiz Meursault bunu reddetmiştir doğrusu reddetmeyi dahi düşünmemiştir, çünkü onun kafasında düşünce,kaygı,üzüntü yoktur kovduğundan değil hiç olmadığından yoktur. Hayatına yön verecek en önemli olaylara dahi “olsa da olur olmasa da” mantığıyla yaklaşır. Çünkü onun zihninde iyi-kötü ayrımı yoktur. Çünkü onun farklılığı bir kalbinin olmaması, manevi olarak her şeye karşı kayıtsız olmasıdır, hatta ölüme bile kayıtsızdır kendi ölümü olsa dahi. Onun öyle bir karakteri vardır ki sadece fiziksel olaylara yeme, içme, ışık, ses, sıcak vb. beş duyu organımızla algılanan olaylara karşı tepki ( işlediği cinayetin nedenini sadece “Güneş” in kendisini bunaltmasına yüklemiştir ) verir zihinsel olarak hiçbir şeyi yargılamaz, muhakeme etmez. Toplumun onu yabancı olarak atfetmesinin nedeni büyük bir suç işlemiş olması değildir işte tam olarak bu farklılığıdır zira bir cinayet işlediği için değil daha çok annesinin ölümüne dahi üzülmediği için idama mahkûm edilir farklılığını ölüme giderken bile gizlememiştir hatta bunu gizlemeyi dahi hiç düşünmemiştir oysa Meursault asıl kendine yabancıdır (Sonuçta insan yaşasın diye ona can verilir, kaygılansın diye kalp verilir.)
bir ara bunu sorgular gibi olsada buna bile tenezzül edemeyip doğasına aykırı davranamamıştır çünkü o böyledir. Onun paradoksu “hayatı yaşamaya değer görmemesidir” bu hükmü başkalarının hayatı içinde aynen kabul etmesidir.
Bu arada Can yayınlarından Ayça Zeren çevirisini okudum açıkcası pek beğenmedim aynı yayınevinden Samih Tiryakioğlu çevirisini okumamı önerenler oldu.
