Bütün bu insanlar, vakitlerini dertleşmekle, aynı düşüncede olduklarını anlayıp mutluluk duymakla geçiriyorlar. Tanrı aşkına, hep birlikte aynı şeyleri düşünmeye ne kadar da önem veriyorlar.
Tutkum ölmüştü artık. Yıllarca onunla dolup sürüklenmiştim ama şimdi içim bomboştu. Bu yetmiyormuş gibi yavan, devasa bir düşünce de kayıtsızca karşımda duruyordu. Ne olduğunu pek bilmiyordum bunun ama içimi öyle daraltıyordu ki bakamıyordum.
İşin garibi, deli olduğuma inanacak durumda değilim, hatta öyle olmadığımı kesin olarak biliyorum. Bütün bu değişimler nesnelerle ilintili. Hiç değilse bunun böyle olduğuna inanmak istiyorum.