Başkalarının talepleri bitmez, yalnızca çoğalır. Hep daha karmaşık, daha zordur. Bu da, diye düşünüyor, daha çok hayat, hayatın hep daha fazlası demenin bir başka yolu.
Hem zaten her sözcük yanlış izlenim uyandırabilir ve güya doğru sözcükler kullanılmış olsa bile karşı tarafın tam olarak nasıl bir izlenim edindiğini aslında kim bilebilir?
Şimdi kesin bir biçimde adım atmakta olduğu ve ömrü boyunca sürecek yetişkinliğini yanında babası olmadan yaşamak zorunda olduğunu fark etmek. Babasının asla tanıyamayacağı birine dönüştüğünü.
...insanlar bazen sevdiklerine pek de iyi davranmayabiliyor.
Birini sevmek ne anlama geliyor o zaman? Merak ettim de. Karşındaki kişinin duygularını önemsemiyorsan ve ona iyi davranmıyorsan, gerçekte mutlu olmasını da istemiyorsan buna nasıl sevgi denebiliyor, sence? Belki de farklı tanımlıyoruzdur.