Oturup hüngür hüngür ağlamalık bir kitap diyebilirim. İlk önce ön yargıyla yaklaştım ama kitabı okuyunca aslında ön yargımın boş olduğunu gördüm. Sufilikle ilgili bir kitap. Sizi şu anki zamandan alıp 1200'lere götürüyor okurken. Mevlana ve Şems'in dostluğunu birbirlerine duydukları o sevgiyi anlatıyor ve gerçektende hissediyorsunuz. Daha fazla bir şey demeye gerek yok aslında, içinizde sıkıntı varsa bile onu yok ediyor (yani bende öyle oldu bilemem). Genel olarak güzeldi, Şems'i ve onun hikayesini de anlatıyor. Kesinlikle okuyun derim.
Kapağından dolayı önyargım vardı bir de isminden, pek böyle aşk romanları sevmem ama alakası yokmuş. Bu zamana kadar okumayıp hata etmişim ama Şems'in dediği gibi her şeyin bir zamanı var..