Ferhat Çalışkan
@yengec01
Şu anda okuduğu kitaplar
Yapacağımız her yeni jest bizi daha da batıracak. Her yeni vaat bize karşı yeni hınçlar uyandıracak. Elini kaptırdığında kolunu kurtaramayacağın bir çark bu!
Reklam
Dün akşam öylesine şen şakrak iken, bugün göğsüme böylesine çöken ve ruh halimi bu kadar bozan şey karanlık mı? Belki. Ama dünyanın yeni hali de aydınlık bir gelecek vaat etmiyor.
Şimdiye dek onu hep sıcak bir şekilde karşılamıştım. İnsanı kendine bağlayan bir kişiliği vardı. Nazik, düşünceli, ağzı sıkı, kültürlü, zeki, hoşsohbet - daha böylesine övücü yüzlerce sıfat sıralayabilirdim.
Tek başına bir adam bir askeri üstün yakınına geliyor, yakalanıyor, muhtemelen üstüne silah doğrultuluyor, kelepçeleniyor, sorgulanıp ağzından laf almak için kalın beton duvarlı bir hücreye atılıyor. Ve bizim, burada toplananların sorduğumuz soruya bakın! Ona ne yapacaklar, demiyoruz. O, onlara zarar verir mi, diyoruz. O, yani esir edilmiş kişi, etrafını saran onlarca silahlı askere zarar verir mi? İşin, deyim yerindeyse, en gülünç yanı da bu soruyu eşyanın tabiatına uygunmuş gibi hiç kılımızı kıpırdatmadan soruyoruz. Sadece birkaç gün içinde bu anormalliğe alıştık, artık sıradan gerçekliğin bir parçası oldu.
Kaçak dövüşmeyi hâlâ sürdürebilir miydim? Zaten suskunluğum ve gözle görünür kararsızlığım beni çoktan ele vermişti. Şöyle bir cevabın yerinde olacağını düşündüm: “Şu son zamanlarda artık hiçbir şey beni şaşırtmaz!”
Reklam