Aysu
@yeni_
İşte o ilk bakış, Boğaz'la o ilk göz göze geliş bütün hayatımı nasıl da değiştirivermişti. Hemen arkamızda benim gibi, okula yeni getirilen bir öğrenci ağlayarak annesine, "Ben de seninle gelmek istiyorum, beni burada bırakma!" diyordu. O kadar garipsemiştim ki; böyle bir cennet manzarada insan niye kalmak istemez, böyle bir yerde nasıl sıkılınır, hatta nasıl mutluluk duyulmaz diye düşünmüştüm.
Oysa ben yanılmışım; ağlayan çocuk haklıymış. Sıcak aile yuvasından, küçük, mütevazı ama samimi ortamdan bir anda o soğuk, ürkütücü ve yabancı çevreye düşünce bende de ne kameriyelerin sevimliliği, ne Boğaziçi'nin sürükleyiciliği kaldı.
Puan vermedi·169 syf.·
38 günde okudu
·2025 14. kitabı
"Paşam," dedim, "siz Türkler, buluşma yeri seçerken çok düşüncesiz davranyorsunuz. Daha önce Çanakkale'de buluşmuştuk; şimdi ise her ikimizin de birer anıt kadar göze batacağımız bu berbat Hamm kentinde bir araya geldik. Çakıl taşını kumsalda, çiçeği bahçede saklamak gerekir. Bu ilkeye uyarak, kendimizi kalabalıkta eritebileceğimiz bir yerde buluşmayı öneriyorum." Talât, "Nasıl istersen" dedi. "Öyleyse yarın Düsseldorf'a gideriz."
Hiç kuşkusuz Rus subaylarının görmedikleri, işitmedikleri; Müslüman kadın, çocuk ve erkeklerin vahşice, hayvanca öldürülmeleriyle sonuçlanmış olan yüz binlerce olay vardır. Bütün bu vahşilik ve cinayetler karşısında savaşta kazananlar susuyor ve eylemleri yapanları alkışlıyorlar. Demek ki dünyada, biri kazananlara, biri yitirenlere özgü olmak üzere iki türlü adalet varmış. Gerçekte yalnızca bir tek adalet bulunmalı; bu adalet uygulanamadığı takdirde bunu yerine getirecek manevi bir güç vardır ve zaman da uygulanmasına engel olamayacaktır.
Romalı yazar Petron, Ermeniler hakkında şöyle demiştir: "Ermeniler de insandır, fakat evlerinde dört ayak üstünde gezerler." Rus şairi Lermontov da onları şu sözlerle övmüştür: "Sen kölesin, sen korkaksın, çünkü sen bir Ermenisin."