ece
@yenilmem
bu topluma adapte olmak senin kanserin
Şu anda okuduğu kitaplar
bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde, hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?
onun bugüne kadarki varlığı, benim kendi varlığımı, çocukluğumun varlığını doğruluyordu.
her şeyin ötesinde, babam her yeri bir bahçeye, her evi de bir yuvaya dönüştürmeyi başarırdı.
küçükken kütüphaneden sadece birinci şahıs ağzından yazılmış kitapları seçerdim çünkü onlarda başkahramanın ölmediğini bilirdim.